1. Home
  2. News
  3. Για τον καθηγητή Σάμουελ Πατύ και την ισλαμική τρομοκρατία ...

Για τον καθηγητή Σάμουελ Πατύ και την ισλαμική τρομοκρατία ...

Για τον καθηγητή Σάμουελ Πατύ  και την ισλαμική τρομοκρατία ...
Για τον καθηγητή Σάμουελ Πατύ
και την ισλαμική τρομοκρατία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΦΡΑΔΕΛΛΟΥ
Θεολόγου - εκπαιδευτικού

Ήταν Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2020 η ημέρα που η εκπαιδευτική κοινότητα της Γαλλίας έχασε ένα μέλος της, τον καθηγητή Σαμυέλ Πατί.Καθηγητής Γαλλικής Ιστορίας και Γεωγραφίας, αλλά και πατέρας ενός παιδιού, ο 47χρονος Samuel, έχασε τη ζωή του όταν ένας 18χρονος Τσετσένος ισλαμιστής τον μαχαίρωσε δημόσια και βεβήλωσε το νεκρό του σώμα αποκεφαλίζοντάς το.
Αυτό που προκάλεσε το μένος στο 18χρονο ισλαμιστή ήταν το γεγονός ότι ο καθηγητής, στα πλαίσια του μαθήματός του και επεξεργαζόμενος το θέμα της ελευθερίας της έκφρασης, έδειξε στους μαθητές του σκίτσα του Προφήτη Μωάμεθ από το γνωστό σατυρικό περιοδικό Charlie Hebdo. Νωρίτερα είχε προϊδεάσει τους μαθητές του για τα σκίτσα, δίνοντας, μάλιστα, τη δυνατότητα σε όσους ήθελαν να αποχωρήσουν από την αίθουσα για λόγους θρησκευτικής συνείδησης.
Ο θρησκευτικός φανατισμός έχει ως τώρα αιματοκυλίσει την ανθρωπότητα αρκετές φορές και εξακολουθεί και σήμερα. Όμως σήμερα η Ευρώπη δοκιμάζεται από μια αναβίωση του ισλαμικού εξτρεμισμού, ενός εξτρεμισμού που εκφράζεται μέσα από τις δράσεις προσώπων, ομάδων, αλλά και κρατών. Ισλαμιστές που δρουν μόνοι τους χωρίς εμφανείς διασυνδέσεις με τρομοκρατικές ομάδες (μοναχικοί λύκοι), ομάδες που σχεδιάζουν και εκτελούν τρομοκρατικές ενέργειες στην καρδιά του ευρωπαϊκού πολιτισμού (Αλ Κάιντα, Μπόκο Χαράμ, ISIS και τα παρακλάδια μας), αλλά και χώρες, όπως η Τουρκία του Ερντογάν, που διεκδικούν το ρόλο του υπερασπιστή του Ισλάμ απέναντι σε φανταστικούς εχθρούς. Όλοι αυτοί σκοτώνουν, τρομοκρατούν και προκαλούν στο όνομα του Ισλάμ.
Εκτός από την «επιτυχία» τους να προκαλούν τρόμο στους ευρωπαίους πολίτες, σπέρνοντας την ανασφάλεια στις πόλεις της ηπείρου μας, έχουν και μια ακόμα επιτυχία: να ενοχοποιούν τις φωνές που καταγγέλλουν τον ισλαμοφασισμό στους ίδιους τους ευρωπαίους πολίτες. Η νέα … καραμέλα έχει όνομα και λέγεται «Ισλαμοφοβία»! Όποιος ψελλίζει κριτικό λόγο απέναντι στους ισλαμιστές στοχοποιείται ως φοβικός και επιθετικός απέναντι στη μεγάλη θρησκευτική οικογένεια του Ισλάμ. Και όλα αυτά στο όνομα μιας πολιτικής ορθότητας που ιεροποιεί το διαφορετικό και το μειονοτικό, ακριβώς επειδή είναι διαφορετικό και μειονοτικό.
Στις δημοκρατίες αποφασίζουν οι πλειοψηφίες, αφού όμως πρώτα έχει δοθεί βήμα και χώρος έκφρασης στις μειοψηφίες. Αυτή είναι η μεγάλη προσφορά της δημοκρατίας, παρά τις όποιες ατέλειές της. Ίσως αυτός να είναι και ένας ακόμα λόγος για τον οποίο εκατομμύρια μουσουλμάνοι επέλεξαν την ευρωπαϊκή ήπειρο για τόπο κατοικίας τους. Δεν έφυγαν μόνο από τη φτώχεια που μαστίζει τις χώρες τους, αλλά και από τα ανελεύθερα καθεστώτα των χωρών τους. Δεν είναι μόνο οικονομικοί οι λόγοι της ξενιτειάς τους, αλλά και κοινωνικοί και πολιτικοί. Κακά τα ψέματα, δημοκρατία και Ισλάμ δεν έχουν ακόμα συναντηθεί ιστορικά.
Στην προσπάθεια να κατανοηθεί ο ισλαμικός εξτρεμισμός, δόθηκαν πολλές εξηγήσεις. Θα σταθώ εδώ, μόνο στην εξήγηση της αριστερής διανόησης, η οποία επικεντρώνεται (και εξαντλείται) στην αποικιοκρατία των δυτικών δυνάμεων και στην οικονομική αφαίμαξη των ασιατικών και αφρικανικών κρατών. Είναι «λογικό», κατά την ερμηνευτική αυτή, πολλοί από τους ασιάτες και αφρικανούς μετανάστες να έχουν ανατραφεί με ένα θυμό προς τους οικονομικούς δυνάστες τους (πρώην και νυν) και ο θυμός αυτός να βρίσκει δρόμο για να εκφραστεί μέσα από την τρομοκρατία. Θα μπορούσαμε να ακούσουμε με πολύ ενδιαφέρον αυτή την άποψη αν δεν συνέτρεχαν οι ακόλουθοι, περί του αντιθέτου, λόγοι:
1. Ο εξτρεμισμός, αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, εκφράζεται μέσα από τη θρησκεία του Ισλάμ και όχι από ιδεολογικές ή άλλες σέχτες.
2. Οι τρομοκράτες θεωρούν τους εαυτούς τους υπερασπιστές και εκδικητές του Ισλάμ και όχι των χωρών τους. Κανείς τους δεν φώναξε πριν ανατιναχτεί ή εκτελέσει ευρωπαίους πολίτες, «Ζήτω το Ιράκ» ή «Ζήτω το Πακιστάν» ή «Ζήτω η Σενεγάλη». Αντίθετα όλοι – μα όλοι – φώναξαν «Αλλάχ ου άκμπαρ»! Σαν να είχε η αποικιοκρατία μόνο θρησκευτικά και όχι οικονομικά και γεωστρατηγικά αίτια. Κοινώς, κατά την πεποίθησή τους η βρετανική, γαλλική, αμερικανική, βελγική, ολλανδική και γερμανική αποικιοκρατία είχε σαν στόχο την πίστη του Ισλάμ και όχι τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών τους.
3. Κατά δική τους ομολογία, οι τρομοκράτες επιτίθενται σε χώρες «απίστων» και όχι στη Γαλλία ή στη Γερμανία ή στο Βέλγιο. Επομένως οι ίδιοι ομολογούν ότι τα κίνητρά τους είναι θρησκευτικά. Σημειώνουμε εδώ πως, «άπιστος» είναι ο μη μουσουλμάνος, επομένως όλοι οι μη μουσουλμάνοι είναι το ίδιο ένοχοι με εκείνους που καταλήστεψαν τις χώρες τους. Το δόγμα της συλλογικής ευθύνης ξαναβρίσκει τρόπο έκφρασης, όπως ακριβώς έγινε στο Ολοκαύτωμα: φταίνε όλοι οι Εβραίοι, επειδή είναι Εβραίοι. Επομένως τα τυφλά χτυπήματα επιτρέπονται, για να μην πούμε, επιβάλλονται.
4. Όλες οι τρομοκρατικές ενέργειες εκκολάφτηκαν και σχεδιάστηκαν μέσα στους κόλπους ισλαμιστικών θρησκευτικών κοινοτήτων, ηγέτες των οποίων είναι, σχεδόν πάντα, πρόσωπα με θρησκευτικά και πνευματικά καθήκοντα (ιμάμηδες κλπ).
5. Οι τρομοκράτες είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία πολίτες των χωρών, τις οποίες έπληξαν με τις ενέργειές τους. Οι υπόλοιποι είναι άνθρωποι που ενώ θα μπορούσαν να επιλέξουν άλλες ομόθρησκες και ομόδοξες με αυτούς χώρες, εντούτοις επέλεξαν να ζήσουν σε αυτές τις δυτικές (και «άπιστες») χώρες.
6. Η αποικιοκρατία δεν έπληξε μόνο χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία πληθυσμού, αλλά πολύ περισσότερο χώρες με ινδουιστικό (Ινδία) και βουδιστικό (Κίνα, Ιαπωνία, Ινδοκίνα) πληθυσμό. Παρ΄όλα αυτά δεν έχουμε στην Ευρώπη τρομοκρατικές ενέργειες που να προέρχονται από πολίτες των χωρών και θρησκειών αυτών.
7. Τέλος, η παραπάνω ερμηνευτική αν και ορθά, όπως τονίσαμε, καταγγέλλει την αποικιοκρατία της δύσης, αφελώς (τόσο αφελώς που καταντάει ύποπτο) παραβλέπει τον αραβικό και τουρκικό επεκτατισμό. Μιλάμε για έθνη που κυριολεκτικά κατάπιαν τους γείτονές τους, είτε αφομοιώνοντάς τους (βίαιος εξαραβισμός όλης της Βορείου Αφρικής και Μέσης Ανατολής, βίαιοι εξισλαμισμοί των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά και παιδομάζωμα [devsirme]), είτε εξολοθρεύοντάς τους ως άπιστους (χριστιανικοί πληθυσμοί Ορθοδόξων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Καθολικών, Μαρωνιτών, Συροϊακωβιτών, Κοπτών, Νεστοριανών κλπ, καθώς και μη χριστιανών όπως Εβραίων, Γεζίντι, Ζωροαστρών κ.α). Και αν αυτές οι διώξεις πιστεύουν κάποιοι ότι συνέβαιναν μια φορά κι έναν καιρό, τότε αγνοεί ότι αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η πιο διωκόμενη θρησκεία σε ολόκληρο τον κόσμο είναι ο χριστιανισμός. Χριστιανικοί πληθυσμοί εξοντώνονται ή ωθούνται σε υποχρεωτική μετανάστευση σε όλη τη Μέση Ανατολή (της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης), στην Άπω Ανατολή, στη Βόρειο Αφρική, στην Υποσαχάρια Αφρική.

Δεν πέρασαν πολλές ημέρες που η δικαιοσύνη στην Ελλάδα καταδίκασε τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση και έστειλε στη φυλακή πολλά από τα ιδρυτικά και ενεργά μέλη της. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι, εκτός από την αμετανοησία τους, οι άνθρωποι αυτοί, φωνάζουν πως διώκονται, τάχα, για τις ιδέες τους. Λες και αυτό που τους οδήγησε στη φυλακή δεν είναι τα εγκλήματα που διέπραξαν (δολοφονίες, τραμπουκισμοί, διώξεις πολιτών, καταστροφές περιουσιών, επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες), αλλά οι ιδέες τους αυτές καθαυτές. Ούτε κάνουν λόγο για το ότι οι ιδέες τους ήταν εκείνες που τους υπαγόρευαν τις ειδεχθείς τους πράξεις, εκείνες που όπλισαν τα χέρια τους.
Παρόμοιο άλλοθι, λοιπόν, συναντάμε και στην ισλαμική τρομοκρατία: οι μουσουλμάνοι είμαστε θύματα των απίστων εξαιτίας της πίστης μας, επομένως στοιχειοθετείται η οφειλή του Ιερού Πολέμου (Τζιχάντ)!
Κοινό γνώρισμα όλων των φασιστικών μορφωμάτων και καθεστώτων είναι η επιλεκτική μνήμη και θυματοποίησή τους, με μια λέξη, το ψέμα. Όμως, δυστυχώς, τα θύματά τους είναι αληθινά και είναι χιλιάδες.
Είναι επιτακτική ανάγκη να καταγγέλλονται από ΟΛΟΥΣ τους δημοκρατικούς θεσμούς, τα κράτη, αλλά και θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες. Εδώ, πραγματικά ισχύει το «η σιωπή είναι συνενοχή».
Και μια ακόμα σημείωση: η καταγγελία της ισλαμικής τρομοκρατίας δεν αποτελεί επίθεση στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας. Κάτι τέτοιο θα ήταν τόσο λάθος, όσο το να κατηγορεί κανείς συλλήβδην το χριστιανισμό εξαιτίας κάποιων χριστιανών φονταμενταλιστών ρασοφόρων και κηρύκων.
Αντίθετα, καταγγέλλοντας την ισλαμική τρομοκρατία, στην ουσία αρνούμαστε να βάλλουμε όλους τους μουσουλμάνους στο ίδιο καζάνι, όπως κάνουν για εμάς οι ισλαμοφασίστες.
Όσο για το Ισλάμ, αυτή η μεγάλη θρησκεία, οφείλει να βρει το δρόμο και τη φωνή του σε ένα κόσμο πλουραλιστικό και πολυσυλλεκτικό, όπως ο μετανεωτερικός κόσμος μας. Υπάρχουν νηφάλιες φωνές εντός του, οι οποίες προσεγγίζουν τις Γραφές τους με όρους συνύπαρξης και συμβίωσης και όχι με προοπτικές επεκτατισμού και κατάκτησης.
Κανείς στην εποχή μας δε ζήτησε από τους μουσουλμάνους να αλλάξουν την πίστη τους για να γίνουν ισότιμα μέλη των δυτικών κοινωνιών. Αλλά κι αυτοί, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο βασικός όρος συνύπαρξης στην Ευρώπη είναι το «όχι όπως ήξερες, αλλά όπως βρήκες». Η συνύπαρξή μας θα γίνει με όρους ευρωπαϊκούς και όχι με άλλους.
Όσο για εμάς μας δασκάλους, το πράγμα είναι μονόδρομος.
«Γύρευε (κοίτα) τη δουλειά σου» θα μας πουν κάποιοι. Τι θες και ανακατεύεσαι; Μα εμάς, αυτή είναι η δουλειά μας: να ανακατευόμαστε. Όχι γιατί έχουμε έτοιμες λύσεις και ιδέες τυποποιημένες. Δουλειά μας είναι να δείχνουμε ορίζοντα στους μαθητές μας και να μην περιορίζουμε το οπτικό τους πεδίο. Τον δρόμο θα τον βρουν και θα τον διαβούν οι ίδιοι. Σ΄εμάς απομένει να μην ακυρώνουμε τα όνειρά τους και να τους ενθαρρύνουμε σε αυτή τη διάβαση.
Αυτή η σχέση, όμως, προϋποθέτει ελευθερία λόγου, ενός λόγου που σημαίνει ταυτόχρονα και «αιτία», γιατί ελεύθερος άνθρωπος είναι εκείνος που υπερβαίνει τα ένστικτά του και δίνει νόημα και αιτία στις πράξεις του. Αλλιώς, όπως θα έλεγε και ο Μενέλαος Λουντέμης, κινδυνεύει να επανέλθει από τα δύο πόδια, ξανά στα τέσσερα.
Τιμούμε την ιερή μνήμη του συναδέλφου Samuel Paty και όλων εκείνων που υπερασπίστηκαν το δικαίωμα να υπηρετούν το φως της γνώσης, κόντρα σε όλους εκείνους που επιθυμούν να μας βυθίσουν στον τρόμο και στο σκοτάδι που τον ακολουθεί.
more...
© 2020 - Livemedia. All Rights Reserved